Bećirović neće da vidi da Dejtonski mirovni sporazum diše bez aparata, jer ga ne ugrožava Narodna skupština Republike Srpske, nego želje onih koji bi parlament Srpske stavili na aparate.
Milorad Gutalj
Piše: Milorad Gutalj
Bošnjačkom članu Predsjedništva BiH Denisu Bećiroviću sve se češće priviđa predsjednik Republike Srpske Milorad Dodik kao ikona koju bi želio da „ukloni“ iz svog života, ali je u tome politički nemoćan i nedorastao.
Bećirović je toliko opterećen Dodikom i Republikom Srpskom da svoju ostrašćenost ne može, a da ne ispolji na najveći muslimanski praznik Kurban-bajram, koji se uz čestitke proslavlja u miru, sreći i zadovoljstvu, bez mržnje prema drugima, posebno prema komšijama.
Ovaj tekst nije objavljen na prvi dan Kurban-bajrama iz poštovanja i prema prazniku i Bošnjacima koji ga slave.
Bećirović se, ne uvažavajući bajramsku radost svojih sunarodnika, požalio na prvi dan ovog svetog praznika muslimana da je „Narodna skupština Republike Srpske (27. juna) ranila Dejtonski mirovni sporazum, koji je od tog dana na aparatima“.
Bećirović neće da vidi da Dejtonski mirovni sporazum diše bez aparata, jer ga ne ugrožava Narodna skupština Republike Srpske, nego želje onih koji bi parlament Srpske stavili na aparate.
Nedorastao političkom trenutku i nerazumijevanju odnosa koji vladaju u ovoj zemlji već skoro 30 godina, Bećirović je, istovremeno, pozvao da „međunarodna zajednica i njeni predstavnici imaju priliku da izvrše reanimaciju Sporazuma, da ga vrate u život“.
Bećirović ne bi bio Denis da se, po ko zna koji put, nije obrušio na Milorada Dodika i njegove sledbenike, naglašavajući da je „to što rade velika nesreća za entitet RS i za državu, ali i regiju“, te upozorio sve one „koji mogu djelovati da je krajnje vrijeme da djeluju u skladu s Dejtonskim mirovnim sporazumom“.
Šta ovim svojim prazničnim jadikovkama od Republike Srpske želi Bećirović koji svoju legalnost i legitimnost nije dobio u Republici Srpskoj nego na izborima u Federaciji BiH da svoje sunarodnike zastupa u Predsjedništvu BiH?
Bećirović svoju legitimnost i legalnost, koju ima u Federaciji BiH, nema u Republici Srpskoj u kojoj je, kad dođe, običan građanin, bez političkih nadležnosti, osim onih dobronamjernih, komšijskih i moralnih odnosa koje prema njemu iskažu građani Republike Srpske.
Šta bi rekli Bošnjaci i Hrvati iz Federacije BiH kada bi srpski član i predsjedavajuća BiH Željka Cvijanović počela, kao Bećirović, da „popuje“ ovim narodima i priziva „nekoga sa strane“ da izvan ustavnih normativa ili nekim izmišljenim pravilima uređuju odnose u Federaciji?
Bećirović ima sklonost da se ponaša kao da je BiH suverena, unitarna, nedjeljiva i bez dejtonskog Ustava i uređenja, da je u vlasništvu samo bošnjačkog naroda u kome političko Sarajevo odlučuje o svim njenim daljim političkim, ekonomskim, razvojnim, kulturnim i drugim odnosima, sa željom da srpska i hrvatska manjina trebaju da slušaju „gospodara Denisa“, po mogućnosti sa što jačim apaluzom.
Lamentirajući nad svojom nemoći i pozivajući strance da „rušitelje Dejtonskog mirovnog sporazuma i Dodika sankcionišu“, Bećirović se poziva na „državu BiH“ kojoj su, prema njegovoj želji, podređeni svi niži nivoi vlasti.
Bećirović zna, ali prećutkuje, da su najbitniji, odnosno jedini i najviši nivoi vlasti u Republici Srpskoj i Federaciji BiH, čiji predstavnici u zajedničkim organima BiH čine ravan koja proističe iz nivoa Republike Srpske i Federacije BiH.
Drugim riječima, nivo vlasti BiH ne postoji, on je imaginaran i sačinjen je od predstavnika tri konstitutivana naroda Srba, Hrvata i Bošnjaka. I sam Bećirović, izborom za člana Predsjedništva BiH, nije otišao na viši BiH nivo, nego sa nivoa Federacije, gdje je dobio legitimitet, zastupa interese svojih sunarodnika u zajedničkom organu – Predsjedništvu BiH.
Dakle, od Republike Srpske i Federacije BiH, odnosno od izbora, koji se sprovode na nivou ove dvije teritorijalno odvojene zajednice, zavise svi zajednički organi BiH, jer Denisova „BiH država“ nema izbore, nego čeka izabrane kandidate koji formiraju zajedničke organe BiH.
Ako država nema izbornu bazu, kao što je nema BiH, ne može imati ni nivo vlasti kojoj bi bili podređeni svi drugi nivoi.
Bećirović i njegovi istomišljenici koji atakuju na Republiku Srpsku u želji da je politički slome i ekonomski unište u nastojanju da joj oduzimu imovinu, moraju napokon da shvate da su Republika Srpska, Federacija BiH i dejtonski Ustav realnost koju treba da prihvate i da se, u skladu s tim, ponašaju, a ne da „grade vjetrenjaču“ koju ni najjači vjetar neće moći da pokrene.
