NATO pakt je 24. marta 1999. godine počeo agresiju na Saveznu Republiku Jugoslaviju (SRJ), a tokom višemjesečnog raketiranja vojnih i civilnih objekata stradalo je na hiljade vojnika i civila, dok se pričinjena materijalna šteta mjeri desetinama milijardi dolara.
Pod izgovorom „sprečavanja humanitarne katastrofe“ Albanaca na Kosovu i Metohiji, NATO je, u namjeri da odvoji južnu srpsku pokrajinu od Srbije, pogazio Povelju UN i svoj osnivački akt kojim je definisan kao odbrambeni savez, te narušio međunarodno pravo.
Tokom 78 dana agresije korištena su ubojna sredstva zabranjena međunarodnim konvencijama, uključujući kasetne bombe i granate punjene osiromašenim uranijumom.
U ratnim razaranjima uništeni su mnogi privredni infrastrukturni objekti.
Ukupna ratna šteta procijenjena je na više od 100 milijardi dolara, ne računajući neprocjenjivu štetu nanesenu prirodnoj sredini i dugoročne posljedice po zdravlje ljudi.
Ubijeno je nekoliko hiljada ljudi, a više od 6.000 zadobilo je ozbiljne povrede, koje su u velikom broju izazvale trajni invaliditet.
Agresija je završena potpisivanjem Kumanovskog ugovora, koji je uveo privremenu upravu snaga UN na Kosmetu.
U realnosti, na Kosovo i Metohiju ušli su vojnici iz sastava NATO pakta, a SAD su otvorile svoju bazu „Bondstil“.
Nakon toga, dolazi do pogroma nad srpskim i drugim nealbanskim stanovništvom, koji traje do danas.
