Piše: Rajko Vasić
Mi svoj zadatak obavljamo, da Republike Srpske više nema.
To je, neosporno, politički i nacionalni fenomen.
Dvije decenije u kontinuitetu raditi protiv vlastite države i opstanka nacije, pod lažnim plaštom opozicije, raditi za MUS (muslimanske unitariste Sarajeva), za zapadne istrebljivače Srba, koji su to počeli raspadom SFRJ… ne može da se podvede pod političku kategorizaciju.
To je nacionalna dijagnoza izdaje koja prati Srbe cijelu istoriju.
Opozicija u Srpskoj je opozicija Republici Srpskoj. To se ničim ne može sakriti.
Opozicija u Srpskoj skoro nikada u Narodnoj skupštini ne glasa za nešto što se tiče Republike Srpske. Ako, slučajno, glasa, kad dođe vrijeme to obore i pogaze.
Opozicija nema nikakav politički program za Republiku Srpsku. Za dvije decenije opozicionarstva, to bi moralo da se iskristališe tako da je jasno i onome koga ne zanima politika i ko nikada ne izlazi na izbore. Njihov najjači politički program je, kad ih se pritjera uza zid, izvika: Sad nije vrijeme za to.
Oni su razvili draperiju da se bore protiv Dodika i SNSD, jer su oni najgori od najgorih. Nu, bez političkog programa za Republiku Srpsku, to nije borba protiv Dodika i SNSD-a, to je borba protiv birača, protiv Srba, koji dvadeset godina glasaju za Dodika i SNSD. Borba protiv Republike Srpske.
Ključna činjenica: Opozicija Srpskoj, uvijek se obraća Sarajevu, OHR-u i čeka odluke sarajevskog CIK-a, sarajevskog Ustavnog suda koji nema Srba, čeka da Klub Bošnjaka u neustavnom Domu naroda Republike Srpske nešto izdjestvuje za njih protiv vlasti.
Nikada se ne obraćaju biračima, da traže glasove za politički program. Oni, jednostavno, ne žele glasove. Oni čekaju da budu instalirani na vlasti. Čekaju da OHR ukloni vlasti Srpske jer nisu htjeli da izgube izbore.
Vlasti Srpske, nacionalni kompakt, političko vođstvo, gotovo ništa ne čini u javnosti da razobliči taj „Mesić sindrom“, da biračima i glasačima objasni o čemu se radi, ne jednom nego objašnjavajući neprestano.
Vlasti se čuvaju da ih se ne optuži za podjelu, ali podjelu Srba produkuje opozicija. Ona neprestano indukuje kontigent glasova „protiv“, a nizašta.
Ta linija podjele Srba vidljiva je u Banjaluci. Vidljiva po destrukciji vlasti opštine i grada.
Takva destrukcija bi se instalirala i za Republiku Srpsku.
Dolaskom na vlast opozicije, odmah bi se primijenila „Ivanića faza“ – daj sve sarajmuslimanima.
Vrlo brzo bi nastupila „Mesić faza“ – nema više Republike Srpske.
