Andrićgrad: Nobelovcu Peteru Handkeu uručena „Velika nagrada Ivo Andrić“

14
Foto: Foto: Z. Šaponjić/iskra.co

Dobitniku Nobelove nagrade za književnost Peteru Handkeu danas je u Andrićgradu uručena „Velika nagrada Ivo Andrić“, koju mu je na trgu ispred Andrićevog instituta uručio proslavljeni srpski i svjetski reditelj Emir Kusturica.

– Hvala ti, brate, hvala ti, brate, i hvala ti, brate – kratko i jasno je poručio Kusturica.

Handke je dobitnik „Velike nagrade Ivo Andrić“ Andrićevog instituta u Andrićgradu za najbolju knjigu objavljenu u Srbiji ili Republici Srpskoj tokom 2020. godine „Drugi mač – Majska povest“.

Ova nagrada uručuje se na Svetog Savu u Andrićgradu, ali je ove godine svečana ceremonija odgođeno zbog epidemiološke situacije.

Foto: Foto: Z. Šaponjić/iskra.co

Handke je danas boravio u Republici Srpskoj, a srpski član i predsjedavajući Predsjedništva BiH Milorad Dodik rekao je juče Srni da ovu posjetu doživljava kao veliku čast, jer prema ovom nobelovcu srpski narod gaji posebna osjećanja i poštovanje.

Uoči uručenja nagrade, upriličen je okrugli sto na kojem su o književnom stvaralaštvu i značaju djela Petera Handkea govorili Kusturica i dvadesetak akademika i književnika.

Veliki austrijski pisac, inostrani član Srpske akademije nauka i umetnosti /SANU/, nobelovac Peter Handke rođen je 6. decembra 1942. godine.

Dobitnik je Nobelove nagrade za književnost 2019. godine.

Njegova najpoznatija djela su: „Golmanov strah od penala“, „Kratko pismo za dugo rastajanje“, „Ljevoruka žena“, dramski komad „Kaspar“, zbirka poezije „Unutrašnji svijet spoljašnjeg svijeta unutrašnjeg svijeta“.

Knjiga „Spori povratak kući“, „Ponavljanje“, „Još jedanput za Tukidida“, „Zimsko putovanje do rijeka Dunava, Save, Drine i Morave“ ili „Pravda za Srbiju“, „Moravska noć“, „Veliki pad“…

Handke je 1. novembra 2012. godine izabran za inostranog člana SANU. Povelja o članstvu uručena mu je 9. aprila 2013. godine.

On je 29. maja 2013. godine dobio posebnu plaketu 50. „Disovog proleća“ i tom prilikom preveo pjesmu srpskog pjesnika Vladislava Petkovića Disa „Možda spava“ na njemački jezik, a rukopis poklonio gradskoj biblioteci u Čačku.