Gradonačelnik Istočnog Sarajeva Ljubiša Ćosić izjavio je Srni da donošenje prvog Ustava Republike Srpske prije 31 godinu nije bio ratni potez nego je on usvojen u mirnodopsko vrijeme i njime je utemeljena pozicija srpskog naroda unutar BiH.
– Republika Srpska se danas i kreće u ukviru koji je uspostavljen Ustavom. Ni više ni manje. Na nama je da to unapređujemo i prenesemo drugima u amanet. Nadam se da će se doći do pozicije da Srpska promijeni svoj ustav u određenim segmentima i da to ima pozitivne efekte narednih 30 godina – rekao je Ćosić.
Ćosić je istakao da su ljudi, koji su prije 31 godinu donijeli Ustav, znali da će on da egzistira i nakon toliko vremena, te naveo da Republika Srpska traje duže od mnogih državnih tvorevina na ovom prostoru.
– Ona koja je bila prvi istinski pokušaj ujedinjenja, Kraljevina Srba, Hrvata i Slovenaca, nastala je 1. decembra 1918. godine i trajala 23 godine, a mi danas proslavljamo 31 godinu od donošenja Ustava Republike Srpske – rekao je Ćosić.
Ćosić je rekao da datum donošenja Ustava Republike Srpske treba obilježavati sa sjećanjem na one koji su imali viziju i dovoljno hrabrosti.
– Republika Srpska je državotvorni entitet unutar državne zajednice BiH. Kada bi se gledalo unazad Republika Srpska je potpuno jednaka federalna jedinica unutar BiH. Niko nema problem da Republika Srpska egzistira i funkcioniše unutar BiH i kao takva ima Ustav, kao najviši pravni akt – rekao je Ćosić.
Ćosić je podsjetio da Ustav Srpske donesen u mirnodopsko vrijeme, u periodu kada je i osnovana Republika Srpska.
– Tada je na ovom području bio mir. To je čak i prije onog 1. marta 1992. godine, koji se veže za prve barikade i ubistvo srpskog svata na Baščaršiji – podsjetio je Ćosić.
Skupština srpskog naroda BiH donijela je Ustav 28. februara 1992. godine koji je jednoglasno usvojen na temeljima Deklaracije o osnivanju, i koji je garantovao punu ravnopravnost i jednakost naroda i građana Republike.
Najviši pravni akt Republike Srpske, koji je uz određene amandmane i danas na snazi, donesen je prije izbijanja tragičnih sukoba i jednostranog bošnjačkog i hrvatskog proglašenja nezavisnosti BiH, a nakon referenduma koji je održan 1. marta i na kojem nisu učestvovali Srbi.
