Tanasković: Srpska uspijeva da se odupre pritiscima, Dodik ostvaruje međunarodne kontakte

32
Foto: presscentar.uns.org.rs

Srpski diplomata Darko Tanasković istakao je da Republika Srpska za sada uspijeva da se srazmerno uspješno odupre rastućim pritiscima, a srpski član Predsjedništva BiH Milorad Dodik da ostvari međunarodne kontakte, uprkos nametnutim sankcijskim ograničenjima.

– Bio je u Briselu, posetio (predsednika Turske Redžepa) Erdogana, stigao i do (predsednika Ruske Ferderacije Vladimira) Putina… – rekao je profesor Tanasković, koji je i bivši ambasador Srbije u Turskoj, Azerbejdžanu, Vatikanu i Unesku.

On je ocijenio za TV „Pink“ da su se sa izbijanjem i zaoštravanjem ukrajinske krize pojačali pritisci čiji je cilj „disciplinovanje“ Republike Srpske, koja se prije izvjesnog vremena konkretnim političkim odlukama i pravnim sredstvima odlučno suprotstavila puzajućoj reviziji odredaba Dejtonskog sporazuma, od oduzimanja nadležnosti do centralizacije BiH.

Važan momenat jeste, kaže on, i nezadovoljstvo većine Hrvata svojim sadašnjim položajem, tako da u tom pogledu Republika Srpska nije usamljena.

On u kontekstu pritisaka na Srpsku podsjeća da je nelegalno postavljeni visoki predstavnik međunarodne zajednice Kristijan Šmit posegao čak i za dugo nekorištenim „bonskim ovlaštenjima“, a pojačan je i vojni kontingent Eufora u BiH.

Tanasković je rekao da činjenicu da Republika Srpska ne raspolaže punim spoljnopolitičkim kapacitetom, bošnjački i takozvani probosanski političari i funkcioneri grubo zloupotrebljavaju, „kidnapujući“ pravo predstavljanja cijele dejtonske BiH na međunarodnom planu.

Ipak, smatra Tanasković, nije sve sasvim crno, jer velike krize po pravilu stvaraju nove protivrječne dinamike, pa samim tim i nove šanse za one kojima, kako sada izgleda, loše ide i još gore im se piše.

– Po mom osećanju, najveća opasnost koja se nadvija nad Republiku Srpsku koja ne može nestati, kako neki predviđaju, nisu koncentrisani pritisci spolja, već zabrinjavajuće odsustvo unutrašnjeg političkog jedinstva u suočavanju sa njima – smatra Tanasković.

Usredsređeni i kontinuirani nasrtaji na SPC

Govoreći o izazovima za Srpsku pravoslavnu crkvu (SPC), on je ukazao na usredsređene nasrtaje koji u kontinuitetu već poduže traju sa svih spoljašnjih i unutrašnjih frontova s ciljem da naruše jedinstvo i osujete državotvorne snage srpskoga naroda.

Za pokušaje da se SPC predstavi kao retrogradna institucija, Tanasković kaže da su dio šire antipravoslavne kampanje koju vode globalistički centri moći na Zapadu, jer je pravoslavlje nepremostiva prepreka projektu ukidanja svih tradicionalnih vrijednosti.

On je podsjetio i na nedavno usvojenu rezoluciju u Evropskom parlamentu, u kojoj se izražava „zabrinutost zbog pokušaja pravoslavne crkve u zemljama kao što su Srbija, Crna Gora i BiH, posebno u entitetu Republika Srpska, da promoviše Rusiju kao zaštitnicu tradicionalnih porodičnih vrijednosti i ojača odnose između države i crkve“.

Karakteristično je, ocjenjuje on, da se govori o „pravoslavnoj crkvi“, kao da ih u pomenutim državama i Republici Srpskoj ima više, dok se u javnom diskursu u BiH, Crnoj Gori i u još nekim sredinama SPC sve češće tendenciozno naziva „Crkva Srbije“.

Time se, ističe on, s jedne strane želi ukazati na njenu grešnu vezu sa (sekularnom) državom, a sa druge ograničiti kanonska jurisdikcija samo na teritoriju Srbije.

– To, pored apetita jugoslovenske „razbraće“, pogoduje i fanariotskoj „papističkoj“ tezi o nadležnosti Vaseljenske patrijaršije nad pravoslavnim crkvama u državama nastalim raspadom Jugoslavije, na koju se odnosio carigradski tomos o autokefalnosti izdat SPC 1922. godine – rekao je on.