Austrijski pisac jevrejskog porijekla Franc Kafka (1883-1924), klasik svjetske književnosti i autor „Procesa“, jednog od najboljih romana 20. vijeka, umro je 3. juna 1924. godine.
Kafka je do 1945. godine bio nepoznat jer za života gotovo i da nije objavljivao knjige.
Glavna djela, uključujući pisma i „Dnevnike“, izdao je njegov prijatelj Maks Brod, uprkos Kafkinoj izričitoj molbi da budu spaljena nakon piščeve smrti.
Radnja i situacije, mada predstavljeni kao vizije i snovi, predočavaju svijet u njegovom totalitetu, u kojem se kreću protagonisti čijem je duhovnom horizontu dostupan samo manji segment stvarnosti koja ih okružuje, vodeći beznadežnu borbu sa anonimnim silama.
Kafkinu književnost odlikuju preciznost izraza i fantazija, uz višeznačne parabole, koje su, iako saopštene prigušenim jezikom bez emocija i komentara, integrisane u cjelinu koja govori o zbivanjima i ljudima 20. vijeka.
Roman „Proces“, književno remek-djelo, metaforično govori o svakom čovjeku osuđenom na smrt činom rođenja.
Ostala Kafkina poznatija djela su romani „Zamak“ i „Amerika“, te pripovijetke „Presuda“, „Preobražaj“, „U kažnjeničkoj koloniji“, „Seoski ljekar“ i „Umjetnik u gladovanju“.
