Prvi Ustav Republike Srpske vijekovima će biti označen kao istorijska politička prekretnica u razvoju srpskog nacionalnog bića zapadno od Drine i zbog toga je očuvanje njegovih tekovina primarni zadatak sadašnjih i budućih političara srpskog naroda, ocijenio je pravnik Milan Tegeltija.
Tegeltija je rekao Srni da donošenje prvog Ustava Republike Srpske prije 32 godine ima istorijski dimeziju vjerovatno najvažnijeg političkog akta Srba zapadno od Drine u modernoj istoriji srpskog naroda.
Taj akt je, istakao je Tegeltija, pravno uobličio i artikulisao političku volju srpskog naroda na ovom prostoru da bude sam svoj gospodar i da sam upravlja vlastitom sudbinom i životom i da na prostoru tadašnje SR BiH uspostavi svoju Republiku, kao garant svog postojanja.
Takođe, taj ustav omogućio je Srbima da uspostavi državne mehanizme kroz zakonodavnu, izvršnu i sudsku vlast i institucionalno objedini srpski narod na teritoriji tadašnje SR BiH u vrijeme kada se raspadala SFRJ uz pokušaj trganja i rasparčavanja srpskog nacionalnog bića i njegovog utapanja i asimiliranja u neke druge države i nacionalne identitete.
– Sa tog stanovišta prvi Ustav Republike Srpske će vijekovima poslije nas biti označen kao istorijska politička prekretnica u razvoju srpskog nacionalnog bića zapadno od Drine – istakao je Tegeltija.
Prema njegovim riječima, zbog toga je očuvanje tekovina tog prvog Ustava primarni zadatak svih sadašnjih i budućih političara srpskog naroda, bez obzira na sve pritiske kojima je izložena Srpska i pokušaje njenog obesmišljavanja.
– Onoliko koliko budemo uspjeli sačuvati tekovine tog ustava uspjećemo sačuvati i Republiku Srpsku i srpsko nacionalno biće na ovom prostoru – zaključio je Tegeltija.
Skupština srpskog naroda BiH donijela je 28. februara 1992. godine Ustav koji je jednoglasno usvojen na temeljima Deklaracije o osnivanju, i koji je garantovao punu ravnopravnost i jednakost naroda i građana Republike.
Ustav Republike Srpske, koji je uz određene amandmane i danas na snazi, donesen je prije izbijanja tragičnih sukoba i jednostranog bošnjačkog i hrvatskog proglašenja nezavisnosti BiH nakon referenduma koji je održan 1. marta i na kojem nisu učestvovali Srbi.
