Nacistička Njemačka i Nezavisna Država Hrvatska (NDH), 4. juna 1941. godine, postigle su sporazum o iseljavanju, odnosno deportaciji, oko 200.000 Srba u Srbiju.
Bio je to dogovor u duhu politike koja je nasilnim pokatoličavanjem, prisilnim iseljavanjem i likvidacijom Srba, Jevreja i Roma nastojala da od NDH stvori etnički čistu državu.
Ministar unutrašnjih poslova NDH Andrija Artuković prethodno je 13. maja 1941. godine propisao „Provedbenu naredbu o ustrojstvu i poslovanju ravnateljstva za javni red“, čime je van zakona stavljeno oko dva miliona Srba i desetine hiljada Jevreja i Roma.
Ta naredba iskorištena je kao pravni osnov za genocid koji je uslijedio, a na osnovu nje Srbi su proganjani, ubijani, pokatoličavani i protjerivani.
Osnovan je koncentracioni logor Jasenovac, a ljudi su ubijani bez suđenja i bacani u jame.
