Tijela ubijenih Srba iz Ledića nakon rata su ekshumirana iz dvije masovne i jedne pojedinačne grobnice.
Ekshumacija masovnih grobnica na lokalitetu Javorska kosa, Treskavica, širi rejon sela Rakitnica izvršena je od 25. do 27. septembra 2001. godine i u njima su pronađeni posmrtni ostaci 12 lica, a to su: Danijela Tešanović, Rade Tešanović, Slavojska Vasić, Radojka Vasić, Milenko Tešanović, Vinka Tešanović, Milorad Tešanović, Nevenka Tešanović, Milun Tešanović, Slađana Sekulić, Dragomir Tešanović, Savo Kenjić.
Tijela Mare i Nenada Vasića ekshumirana su iz pojedinačne grobnice 28. septembra 2009. godine u selu Dejčići, opština federalno Trnovo.
Dvadeset i dvije žrtve masakra
Prema podacima Republičkog centra za istraživanje rata, ratnih zločina i traženje nestalih lica, u toku napada na srpsko selo Ledići u junu 1992. godine ubijeno je 22 lica, dok je jedno lice, Dragan (Miro) Vasić, rođen 1981. godine, ranjeno.
Stradali su: Zora (Jovan) Vasić (1919 – 18. jun 1992), Ikonija (Lazar) Vasić (1900 – 18. jun 1992), Ljubica (Đuro) Vasić (1908 – 18. jun 1992), Mara (Drago) Vasić (1930 – 4. jun 1992), Milka (Danilo) Vasić (1934 – 18. jun 1992), Nenad (Ostoja) Vasić (1931 – 4. jun 1992), Radojka (Miloš) Vasić (1954 – 6. jun 1992), Savka (Nikola) Vasić (1914 – 5. jul 1992), Slavojka (Miloš) Vasić (1963 – 6. jun 1992), Savo (Ljubo) Kenjić (1933 – 6. jun 1992), Milenko (Milan) Miovčić (1923 – 11. avgust 1992), Radoslav (Aleksa) Miovčić (1922 – 10. jul 1992), Tankosava (Jovica) Miovčić (1922 – 18. jun 1992), Slađana (Veljko) Selaković (1979 – 6. jun 1992), Vinka (Rajko) Tešanović (1970 – 6. jun 1992), Danijela (Milorad) Tešanović (1980 – 6. jun 1992), Dragomir (Milorad) Tešanović (1982 – 6. jun 1992), Milenko (Milivoje) Tešanović (1960 – 6. jun 1992), Milorad (Drago) Tešanović (1956 – 6. jun 1992), Milun (Rade) Tešanović (1991 – 6. jun 1992), Nevenka (Mladen) Tešanović (1957 – 6. jun 1992) i Rade (Milivoje) Tešanović (1964 – 6. juna 1992).
Iz ovih podataka vidljivo je da je najstarija žrtva imala 92 godine, a najmlađa tek 18 mjeseci.
Pravosuđe BiH (ili, bolje reći, krivosuđe) donosi oslobađajuću presudu jer „nema dokaza“, etničko čišćenje bez kazne
Tužilaštvo BiH podiglo je, a Sud BiH 2014. godine potvrdio je optužnicu protiv Edhema Godinjaka, Medarisa Šarića i Mirka Bunoze zbog sumnje da su počinili zločin protiv civilnog stanovništva i ratnih zarobljenika na širem području opštine Trnovo.
Oni su bili optuženi da su svjesno i voljno učestvovali u udruženom zločinačkom poduhvatu sa zajedničkim ciljem višestrukog lišenja života civila srpske nacionalnosti u selima na području opštine Trnovo, protivpravnog hapšenja i zarobljavanja i paljenja imovine, te lišavanja života i nečovječnog postupanja prema zarobljenim pripadnicima VRS u zarobljeničkim objektima formiranim na području opštine Trnovo.
Ovom optužnicom obuhvaćen je i zločin u Ledićima počinjen juna 1992. godine.
Prvostepenom presudom Suda BiH iz 2021. godine sva trojica su oslobođena. U obrazloženju presude Sud je naveo da „Tužilaštvo BiH nije van razumne sumnje dokazalo učešće optuženih u udruženom zločinačkom poduhvatu“, kao ni njihovu komandnu i individulanu odgovornost. Pravosnažnom presudom Apelacionog vijeća Suda BiH iz 2022. potvrđena je prvostepena oslobađajuća presuda.
Ovom odlukom srpske žrtve iz Ledića su još jednom ubijene, jer kao i obično kada je riječ o srpskim žrtvama takozvani Sud i Tužilaštvo BiH donose oslobađajuće presude, jer „nema dovoljno dokaza“. I Ledići – zločin bez kazne.
