Srpski vojskovođa vojvoda Živojin Mišić (1855-1921), komandant srpske vojske prilikom proboja Solunskog fronta 1918. godine i pobjednik bitke na Kolubari, rođen je 6. jula 1855. godine.
Mišić je bio učesnik i srpsko-turskih ratova (1876-1878), kratkotrajnog rata između Srbije i Bugarske 1885. godine, a učestvovao je u balkanskim ratovima te u Kumanovskoj bici.
Nakon majskog prevrata, Mišić je bio primoran da se penzioniše u činu generalštabnog pukovnika, pošto je smatran previše bliskim svrgnutoj dinastiji Obrenović, ali je reaktiviran tokom Aneksione krize 1909. godine, na lični zahtjev.
On je pomogao načelniku Vrhovne komande generalu Radomiru Putniku da sastavi srpski ratni plan u eventualnom ratu sa Austrougarskom, a u balkanskim ratovima bio je pomoćnik načelnika štaba Vrhovne komande generala Putnika.
Mišić je neposredno sarađivao na planiranju i rukovođenju operacijama protiv turske Vardarske armije, zbog čega je poslije Kumanovske bitke unaprijeđen u čin generala.
Po završetku Drugog balkanskog rata, Mišić je drugi put penzionisan na isti način, „zaslugom“ oficira pripadnika „Crne ruke“.
Međutim, pred samo izbijanje Prvog svjetskog rata Mišić je opet bio reaktiviran i postavljen za pomoćnika načelnika štaba Vrhovne komande.
Tokom Kolubarske bitke generalu Mišiću je predata komanda nad Prvom armijom, koja je tada bila u vrlo teškoj situaciji. Najviše zahvaljujući njegovim ličnim naporima i znanju, Prva armija se od jedinice u rasulu, pretvorila u formaciju sposobnu za borbu.
Mišić je insistirao na dubljem povlačenju, skraćenju fronta cijele srpske vojske, kojim bi se ostalim armijama dalo vremena za odmor, popunu zaliha i snabdijevanje. To njegovo „kockanje“ se isplatilo, pošto je austrougarska vojska previše raširila svoje linije, pa je teško poražena u srpskom kontranapadu.
Za zasluge i izvojevanu pobjedu, Mišić je 4. decembra 1914. godine unaprijeđen u čin vojvode.
Nakon novog združenog napada njemačke, austrougarske i bugarske vojske na Srbiju, u oktobru 1915. godine, kada se srpska vojska povukla na Kosovo, Mišić je predložio da se izvrši kontranapad.
Ovaj prijedlog su odbili ostali komandanti armija na sastanku u Peći i uslijedilo je povlačenje. Nakon ovoga, predao je komandu armije i otišao na liječenje u Francusku.
Sredinom 1916. godine, Mišić je ponovo postavljen za komandanta Prve armije, koja je zaustavila i natjerala na povlačenje bugarsku vojsku i u bici kod Goničeva oslobodila Bitolj.
Pred kraj Prvog svjetskog rata, u junu 1918. godine, Mišić je postavljen za načelnika štaba Vrhovne komande.
Mišiću je engleski kralj Džordž Peti dodijelio titulu engleskog sera.
Lik i djelo slavnog srpskog vojvode ovjekovječeni su u mnogim umjetničkim djelima.
Vojvoda Živojin Mišić umro je 20. januara 1921. godine, a uz velike građanske i vojne počasti sahranjen je na beogradskom Novom groblju, gdje mu je otkriven spomenik 3. decembra 1922. godine.
